عمدة الأحكام من كلام خير الأنام صلى الله عليه وسلم
المؤلف: عبد الغني بن عبد الواحد بن علي بن سرور المقدسي الجماعيلي الدمشقي الحنبلي، أبو محمد، تقي الدين (المتوفى: 600هـ)
വ്യഭിചാരത്തിനുള്ള ശിക്ഷ
356 - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه
أَنَّهُ قَالَ: (أَتَى رَجُلٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله
عليه وسلم - وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ - فَنَادَاهُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إنِّي
زَنَيْتُ، فَأَعْرَضَ عَنْهُ. فَتَنَحَّى تِلْقَاءَ وَجْهِهِ فَقَالَ: يَا
رَسُولَ اللَّهِ، إنِّي زَنَيْت، فَأَعْرَضَ عَنْهُ، حَتَّى ثَنَّى ذَلِكَ
عَلَيْهِ أَرْبَعَ مَرَّاتٍ. فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ:
دَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ: أَبِكَ جُنُونٌ؟
قَالَ: لا. قَالَ: فَهَلْ أُحْصِنْت؟ قَالَ: نَعَمْ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّه صلى
الله عليه وسلم: اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ) .
قَالَ ابْنُ شِهَابٍ: فَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ.
سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ «كُنْت فِيمَنْ رَجَمَهُ،
فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّي، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ هَرَبَ،
فَأَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ، فَرَجَمْنَاهُ» .
الرَّجُلُ هو ماعزُ بنُ مالِكٍ. ورَوَى قِصَّتَهُ جابرُ بنُ عبدِ اللهِ وعَبْدُ
اللهِ بنُ عَباسٍ وأَبو سعيدٍ الخُدْرِيُّ وبُرَيْدَةُ بنُ الحُصَيْبِ
الأَسْلَمِيُّ.
അബൂഹുറൈറ رضي الله عنه വിൽ നിന്ന് നിവേദനം; അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "മുസ്ലിംകളിൽപ്പെട്ട ഒരാൾ റസൂല് صلى الله عليه وسلم യുടെ അടുക്കൽ -അവിടുന്ന് പള്ളിയിലായിരിക്കെ- വന്നു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, ഞാൻ വ്യഭിചരിച്ചുപോയി.' അപ്പോൾ നബി صلى الله عليه وسلم അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചു. അദ്ദേഹം വീണ്ടും നബി صلى الله عليه وسلم യുടെ മുഖാമുഖം വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, ഞാൻ വ്യഭിചരിച്ചുപോയി.' അപ്പോഴും അവിടുന്ന് മുഖം തിരിച്ചു. അങ്ങനെ നാല് തവണ അദ്ദേഹം ഇത് ആവർത്തിച്ചു. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം സ്വന്തത്തിന് എതിരെ നാല് തവണ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, റസൂല് صلى الله عليه وسلم അദ്ദേഹത്തെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു: 'നിനക്ക് ഭ്രാന്തുണ്ടോ?' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഇല്ല.' അവിടുന്ന് ചോദിച്ചു: 'നീ വിവാഹിതനാണോ?' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'അതെ.' അപ്പോൾ റസൂല് صلى الله عليه وسلم കല്പിച്ചു: 'ഇദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടുപോയി എറിഞ്ഞുകൊല്ലുക'."
ഇബ്നു ശിഹാബ് رحمه الله പറഞ്ഞു: അബൂസലമത്ത് ബ്നു അബ്ദിറഹ്മാൻ എന്നോട് അറിയിച്ചത്; ജാബിർ ബ്നു അബ്ദില്ല رضي الله عنهما പറയുന്നത് അദ്ദേഹം കേട്ടു: "അദ്ദേഹത്തെ എറിഞ്ഞുകൊന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഞാനുമുണ്ടായിരുന്നു. പെരുന്നാൾ നമസ്കരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തുവെച്ചാണ് (മുസ്വല്ല) ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ എറിഞ്ഞത്. കല്ലുകളുടെ മൂർച്ചയേറിയ വശങ്ങൾ തറച്ച് വേദന അസഹനീയമായപ്പോൾ അദ്ദേഹം ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ 'الْحَرَّة' (കറുത്ത കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ പ്രദേശം) എന്ന സ്ഥലത്തുവെച്ച് ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ പിടികൂടുകയും എറിഞ്ഞുകൊല്ലുകയും ചെയ്തു."
ഈ സംഭവത്തിലെ വ്യക്തി മാഇസ് ബിൻ മാലിക് رضي الله عنه ആണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ചരിത്രം ജാബിർ ബ്നു അബ്ദില്ല رضي الله عنهما, അബ്ദുള്ളാഹിബ്നു അബ്ബാസ് رضي الله عنهما, അബൂസഈദ് അൽഖുദ്രി رضي الله عنه, ബുറൈദത്ത് ബ്നുൽ ഹുസ്വൈബ് അൽഅസ്ലമി رضي الله عنه എന്നിവരും നിവേദനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
هَلْ أُحْصِنْتَ: നീ വിവാഹിതനാണോ എന്നാണ് ഇതിന്റെ അർത്ഥം.
أَذْلَقَتْهُ الحجارةُ: കല്ലുകളുടെ മൂർച്ചയുള്ള വശങ്ങൾ കൊണ്ട് മുറിവേൽക്കുകയും വേദനിക്കുകയും ചെയ്തു.
അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങളും ശിക്ഷാവിധികളും നടപ്പാക്കിക്കൊണ്ട് അവന്റെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ നബി صلى الله عليه وسلم അതീവ താല്പര്യം കാണിച്ചിരുന്നു. ശിക്ഷാർഹമായ വല്ല തെറ്റും ചെയ്യുകയും അതിൽ സ്വയം സമ്മതിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ വ്യക്തമായ തെളിവ് ലഭിക്കുകയോ ചെയ്താൽ അവിടുന്ന് ശിക്ഷ നടപ്പാക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആരുടെയെങ്കിലും തെറ്റുകൾ അല്ലാഹു മറച്ചുവെച്ചാൽ, അവന്റെ കാര്യം അല്ലാഹുവിലേക്ക് വിടേണ്ടതാണ്.
ഈ ഹദീസിൽ അബൂഹുറൈറ رضي الله عنه വിവരിക്കുന്നു: അറബികളിലെ അസ്ലം ഗോത്രക്കാരനായ മാഇസ് എന്ന് പേരുള്ള ഒരാൾ പള്ളിയിലായിരുന്ന നബി صلى الله عليه وسلم യുടെ അടുക്കൽ വന്നു. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം വിളിച്ച് പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, ഏറ്റവും അധമനായവൻ (إنَّ الأَخِرَ) വ്യഭിചരിച്ചിരിക്കുന്നു." അദ്ദേഹം തന്നത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. സൗഭാഗ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് പിന്നോട്ട് പോയവൻ, അല്ലെങ്കിൽ നിന്ദ്യനായവൻ, നീചനായവൻ എന്നൊക്കെയാണ് ആ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം. അപ്പോൾ നബി صلى الله عليه وسلم തന്റെ പരിശുദ്ധമായ മുഖം മറുഭാഗത്തേക്ക് തിരിച്ചു കളഞ്ഞു. അപ്പോൾ മാഇസ് رضي الله عنه നബി صلى الله عليه وسلم മുഖം തിരിച്ച ഭാഗത്തേക്ക് മാറിനിന്ന് വീണ്ടും താൻ വ്യഭിചരിച്ചതായി ഏറ്റുപറഞ്ഞു. നബി صلى الله عليه وسلم വീണ്ടും മുഖം തിരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു; മാഇസ് رضي الله عنه നബി صلى الله عليه وسلم യുടെ മുന്നിലേക്ക് വന്ന് കുറ്റം ആവർത്തിച്ചു സമ്മതിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
അങ്ങനെ നാല് തവണ അദ്ദേഹം ഇത് ആവർത്തിച്ചു. തനിക്കെതിരെ അദ്ദേഹം നാല് തവണ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ നബി صلى الله عليه وسلم അദ്ദേഹത്തെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു: "നിനക്ക് ഭ്രാന്തുണ്ടോ?" അദ്ദേഹം 'ഇല്ല' എന്ന് മറുപടി നൽകി. നബി صلى الله عليه وسلم അങ്ങനെ ചോദിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസ്ഥ കൃത്യമായി ഉറപ്പുവരുത്താൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു; കാരണം, സ്വന്തം നാശത്തിന് കാരണമാകുന്ന ഒരു കുറ്റം സാധാരണഗതിയിൽ ഒരാൾ ഇത്രയധികം നിർബന്ധം പിടിച്ച് ഏറ്റുപറയാറില്ല. തുടർന്ന് നബി صلى الله عليه وسلم പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ടുപോയി എറിഞ്ഞുകൊല്ലുക." നബി صلى الله عليه وسلم അവരോടൊപ്പം എറിയാൻ പോയില്ല. വിവാഹത്തിലൂടെ ലൈംഗിക വിശുദ്ധി നേടിയ ഒരാൾ വ്യഭിചാരത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടാൽ, മരണപ്പെടുന്നത് വരെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലുക എന്നതാണ് അതിനുള്ള ശിക്ഷ. മാഇസ് رضي الله عنه വിവാഹിതനായിരുന്നു.
ജാബിർ ബ്നു അബ്ദില്ല رضي الله عنهما നിവേദനം ചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ടിൽ ഇങ്ങനെയുണ്ട്: മദീനയിലെ മുസ്വല്ലയിൽ (പെരുന്നാൾ നമസ്കാര സ്ഥലത്ത്) വെച്ച് അദ്ദേഹത്തെ എറിഞ്ഞുകൊന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ജാബിർ رضي الله عنهما ഉണ്ടായിരുന്നു. കല്ലുകളുടെ മൂർച്ചയേറിയ വശങ്ങൾ തറച്ച് വേദന അസഹനീയമായപ്പോൾ, അദ്ദേഹം വധിക്കപ്പെടുന്നതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനായി വേഗത്തിൽ ഓടി. എന്നാൽ മദീനയുടെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള പ്രശസ്തമായ സ്ഥലമായ 'الْحَرَّة' എന്ന പ്രദേശത്തുവെച്ച് അവർ അദ്ദേഹത്തെ പിടികൂടുകയും മരണപ്പെടുന്നത് വരെ കല്ലെറിയുകയും ചെയ്തു.
1- മയ്യിത്ത് നമസ്കാരം നടത്തുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ വെച്ച് ശിക്ഷാവിധികൾ നടപ്പാക്കാവുന്നതാണ്.
2- മാഇസ് رضي الله عنه വിന്റെ മഹത്തായ പദവി ഇതിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു; അല്ലാഹുവിനോടുള്ള ഭയത്താലും പാപത്തിൽ നിന്ന് സ്വന്തം ആത്മാവിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി അദ്ദേഹം തന്റെ ജീവൻ തന്നെ സമർപ്പിച്ചു.3- ഏത് പാപത്തിനാണോ ശിക്ഷ നടപ്പാക്കപ്പെടുന്നത്, ആ പാപത്തിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തമാണ് ആ ശിക്ഷാവിധി. ഇത് ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതന്മാരുടെ ഏകോപിത അഭിപ്രായവും (ഇജ്മാഅ്) ഹദീസുകളാൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്.
5- ആത്മാർത്ഥമായ തൗബ വഴി പാപങ്ങളുടെ ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാതാകും എന്ന കാര്യത്തിൽ മുസ്ലിംകൾക്കിടയിൽ ഏകോപിത അഭിപ്രായമുണ്ട്.
6- മാനസിക നില തെറ്റിയ ഒരാളുടെ (ഭ്രാന്തൻ) കുറ്റസമ്മതം പരിഗണിക്കുകയോ അയാൾക്ക് മേൽ ശിക്ഷ നടപ്പാക്കുകയോ ഇല്ല. കാരണം, ശിക്ഷ നടപ്പാക്കാനുള്ള നിബന്ധനകളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത് ബുദ്ധിസ്ഥിരതയും പ്രായപൂർത്തിയും (തക്ലീഫ്) ഉണ്ടാവുക എന്നതാണ്.
7- വിധികൾ പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ ജഡ്ജിയും ഫത്വ നൽകുന്ന ആളും (മുഫ്തി) കാര്യങ്ങൾ കൃത്യമായി ബോധ്യപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. വിധിയെ സ്വാധീനിച്ചേക്കാവുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും വിശദമായി ചോദിച്ചറിയൽ അവർക്ക് നിർബന്ധമാണ്.

No comments:
Post a Comment