عمدة الأحكام من كلام خير الأنام صلى الله عليه وسلم
المؤلف: عبد الغني بن عبد الواحد بن علي بن سرور المقدسي الجماعيلي الدمشقي الحنبلي،
أبو محمد، تقي الدين (المتوفى: 600هـ)
നമസ്കാരത്തിലെ ക്വുര്ആന് പാരായണം
بابُ القراءةِ في الصَّلاةِ
നമസ്കാരത്തിലെ പാരായണം
102 - عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ رضي
الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: ((لا صَلاةَ
لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ)) .
ഉബാദത്തുബ്നു സ്വാമിത് رضي الله عنه വിൽ നിന്ന് നിവേദനം: അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂൽ صلى الله عليه وسلم പറഞ്ഞു: "ഫാത്തിഹത്തുൽ കിതാബ് (സൂറത്തുൽ ഫാത്തിഹ) പാരായണം ചെയ്യാത്തവന് നമസ്കാരമില്ല."
വിവരണം
നമസ്കാരത്തിന് ചില റുക്നുകളും (അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങൾ) വാജിബുകളും (നിർബന്ധ കാര്യങ്ങൾ) ഉണ്ട്. അവയില്ലാതെ നമസ്കാരം ശരിയാവുകയോ പൂർത്തിയാവുകയോ ഇല്ല. ഈ ഹദീസിൽ, അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂൽ صلى الله عليه وسلم നമസ്കാരത്തിൻ്റെ ഫർളുകളിൽ (റുക്നുകളിൽ) പെട്ട ഒന്നിന് ഊന്നൽ നൽകുന്നു, അത് സൂറത്തുൽ ഫാത്തിഹ പാരായണം ചെയ്യലാണ്.
നമസ്കാരത്തിലെ ഓരോ റക്അത്തിലും ഫാത്തിഹത്തുൽ കിതാബ് (സൂറത്തുൽ ഫാത്തിഹ) ഓതാത്തവൻ്റെ നമസ്കാരം ശരിയാവുകയില്ലെന്ന് അവിടുന്ന് അറിയിച്ചു. അതിനാൽ, ഫാത്തിഹ പാരായണം ചെയ്യൽ ഓരോ റക്അത്തിലെയും അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങളില് പെട്ട ഒന്നാണ്. അതില്ലാതെ നമസ്കാരം ശരിയാവുകയില്ല.
ഇമാമും, ഒറ്റക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നവനും അത് പാരായണം ചെയ്യണം. എന്നാൽ ഇമാം ഉറക്കെ ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്ന നമസ്കാരങ്ങളിൽ (ജഹ്രിയ്യായ നമസ്കാരങ്ങളിൽ) ഫാത്തിഹ ഓതുമ്പോൾ മഅ്മൂം (തുടർന്ന് നമസ്കരിക്കുന്നവൻ) ഉറക്കെ പാരായണം ചെയ്യാന് പാടില്ല. ഈ സന്ദര്ഭത്തില് ഒറ്റക്ക് നമസ്കരിക്കുന്നവന് പാരായണം ശ്രദ്ധിച്ച് കേള്ക്കുകയും അത് പതുക്കെ ഉരുവിടുകയുമാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.
ഇമാം മുസ്ലിം رحمه الله അബൂ മൂസൽ അശ്അരി رضي الله عنه വിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്ത ഹദീസാണ് അതിന് തെളിവ്. അതിൽ ഇപ്രകാരം വന്നിരിക്കുന്നു: "...ഇമാം ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദരായിരിക്കുക."
ശൈഖ് മുഹമ്മദ് ബ്നു സ്വാലിഹുല് ഉസൈമീന് رحمه الله പറയുന്നു: ഈ നിഷേധം (നമസ്കാരമില്ലെന്ന പ്രയോഗം), നമസ്കാരം എന്ന കർമ്മം തന്നെ ഇല്ലാതാവുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിലല്ല. കാരണം, ഫാത്തിഹ ഇല്ലാതെയും നമസ്കാരം (രൂപത്തിൽ) ഉണ്ടാവാം. ഇത് നമസ്കാരത്തിൻ്റെ പൂർണ്ണതയെ നിഷേധിക്കലുമല്ല. മറിച്ച്, ഇത് നമസ്കാരത്തിൻ്റെ സാധുതയെ (സ്വഹീഹ് ആവുക എന്നതിനെ) നിഷേധിക്കലാണ്.
കാരണം, ഒരു കാര്യത്തെ നിഷേധിച്ചാൽ അതിൻ്റെ അടിസ്ഥാനം ആ കാര്യത്തിന് നിലനിൽപ്പില്ല എന്ന് പറയലാണ്. അതിന് സാധ്യമല്ലാത്ത പക്ഷം, അത് അതിൻ്റെ സാധുതയെയാണ് നിഷേധിക്കുന്നത്. ഒരു കർമ്മത്തിന് സാധുതയില്ല എന്ന് നിഷേധിക്കുന്നത്, യഥാർത്ഥത്തിൽ ശറഇയ്യായ (മതപരമായ) അതിൻ്റെ നിലനിൽപ്പിനെ നിഷേധിക്കലാണ്. ഇനി അതും സാധ്യമല്ലെങ്കിൽ മാത്രമാണ് ആ നിഷേധം പൂർണ്ണതയെ നിഷേധിക്കുന്നതായി പരിഗണിക്കപ്പെടുക. ഇതാണ് (ഫിഖ്ഹിൽ) നിഷേധത്തിൻ്റെ ക്രമം.
ഇതിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഒരു നിഷേധത്തെ 'സാധുതയെ നിഷേധിക്കൽ' എന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടായിരിക്കെ, ആരെങ്കിലും അതൊരു 'പൂർണ്ണതയെ നിഷേധിക്കലാണ്' എന്ന് വാദിച്ചാൽ, അവൻ്റെ വാദം തള്ളപ്പെടുന്നതാണ്.
കാരണം, നിഷേധിക്കപ്പെട്ട ഒന്നിൻ്റെ അടിസ്ഥാനം അതിന് നിലനിൽപ്പില്ല എന്നതാണ്. അത് ഭൗതികമായി തന്നെ നിലനിൽപ്പില്ലാത്തതാണെങ്കിൽ, അത് 'നിലനിൽപ്പിനെ നിഷേധിക്കലാണ്' (نفي الوجود). ഇനി, അത് ശറഅ് പ്രകാരം നിലനിൽപ്പില്ലാത്തതാണെങ്കിൽ - അതായത് ശറഇൽ സ്ഥിരപ്പെടാത്തതാണെങ്കിൽ - അത് 'സാധുതയെ നിഷേധിക്കലാണ്' (نفي الصحة).
ഹദീസില് നി ന്നുള്ള പാഠങ്ങള്

No comments:
Post a Comment