عمدة الأحكام من كلام خير الأنام صلى الله عليه وسلم
المؤلف: عبد الغني بن عبد الواحد بن علي بن سرور المقدسي الجماعيلي الدمشقي الحنبلي،
أبو محمد، تقي الدين (المتوفى: 600هـ)
മരണപ്പെട്ടയാളുടെ
നോമ്പ് നോറ്റ് വീട്ടല്
197 - عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها: أَنَّ
رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: ((مَنْ مَاتَ وَعَلَيْهِ صِيَامٌ
صَامَ عَنْهُ وَلِيُّهُ)) . وَأَخْرَجَهُ أَبُو دَاوُد وَقَالَ «هَذَا فِي
النَّذْرِ ، وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ» .
ആഇശ رضي الله عنها നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ صلى الله عليه وسلم പറഞ്ഞു: "ഒരാൾ നോമ്പ് കടമുള്ളവനായിരിക്കെ മരണപ്പെട്ടാൽ, അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ്യ് (അടുത്ത ബന്ധു) നോമ്പ് അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതാണ്."
ഇമാം അബൂദാവൂദ് رحمه الله ഇത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും ഇപ്രകാരം പറയുകയും ചെയ്തു: "ഇത് നേർച്ച നോമ്പിന്റെ കാര്യത്തിലാണ്; ഇമാം അഹ്മദ് ബ്നു ഹമ്പലിന്റെ അഭിപ്രായവും ഇതാണ്."
വിവരണം
ഇസ്ലാമിന്റെ പഞ്ചസ്തംഭങ്ങളിൽ ഒന്നായ നോമ്പിന്റെ നിയമങ്ങൾ ഖുർആൻ പൊതുവായും പ്രവാചകചര്യ (സുന്നത്ത്) വിശദമായും പഠിപ്പിക്കുന്നു.
ഒരാൾ നോമ്പ് കടമിരിക്കെ (റമദാനിലെ നോമ്പ്, നേർച്ച നോമ്പ്, അല്ലെങ്കിൽ പ്രായശ്ചിത്ത നോമ്പ് നോറ്റ് വീട്ടാതെ) മരണപ്പെട്ടാൽ, അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ്യ് (അടുത്ത ബന്ധു) നോമ്പ് നോൽക്കേണ്ടതാണ്. ഇതിലൂടെ മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ മേലുള്ള ബാധ്യത നീങ്ങുകയും അത് അദ്ദേഹം തന്നെ നോറ്റുവീട്ടിയതിന് തുല്യമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
രോഗം മാറിയ ശേഷമോ യാത്ര കഴിഞ്ഞോ നോമ്പ് നോറ്റുവീട്ടാൻ സമയം ലഭിച്ചിട്ടും അത് ചെയ്യാതെ മരണപ്പെട്ടവർക്ക് വേണ്ടിയാണ് ബന്ധുക്കൾ നോമ്പ് നോൽക്കേണ്ടത്.
ഒരാൾക്ക് നോമ്പ് നോറ്റുവീട്ടാൻ സമയം ലഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പേ അദ്ദേഹം മരണപ്പെട്ടാൽ (ഉദാഹരണത്തിന്: രോഗം മാറാതെ തന്നെ മരിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ യാത്രക്കിടയിൽ മരിക്കുക) അദ്ദേഹം കുറ്റക്കാരനല്ല. അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി ബന്ധുക്കൾ നോമ്പ് നോൽക്കുകയോ ഫിദ്യ (ഭക്ഷണം) നൽകുകയോ വേണ്ടതില്ല. കാരണം അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് നൽകിയ അവധി അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
ചില പണ്ഡിതന്മാർ (ഇമാം അഹ്മദ് ഉൾപ്പെടെ) ഈ നിയമം നേർച്ച നോമ്പിന് മാത്രമാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഏറ്റവും ശരിയായ അഭിപ്രായം ഇത് എല്ലാ നിർബന്ധ നോമ്പുകൾക്കും (റമദാൻ, നേർച്ച, പ്രായശ്ചിത്തം എന്നിവക്ക്) ബാധകമാണ് എന്നതാണ്. കാരണം റസൂൽ صلى الله عليه وسلم "ആരെങ്കിലും നോമ്പ് കടമിരിക്കെ മരണപ്പെട്ടാൽ" എന്നാണ് പൊതുവായി പറഞ്ഞത്. കടം വീട്ടുന്ന കാര്യത്തിൽ അല്ലാഹുവിനുള്ള കടമാണ് ഏറ്റവും മുൻഗണന അർഹിക്കുന്നത്.
ബന്ധുക്കൾ നോമ്പ് നോൽക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം (ഇത് മുസ്തഹബ്ബ്/സുന്നത്താണ്). ബന്ധുക്കൾക്ക് നോമ്പ് നോൽക്കാൻ സാധിക്കാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ, മരണപ്പെട്ട ആളുടെ സ്വത്തിൽ നിന്ന് ഓരോ നോമ്പിനും പകരമായി ഓരോ മിസ്കീന് (പാവപ്പെട്ടവർക്ക്) ഭക്ഷണം നൽകണം. മരിച്ചയാള്ക്ക് സ്വത്തില്ലെങ്കിൽ മറ്റാരെങ്കിലും ഭക്ഷണം നൽകാൻ സന്നദ്ധനായാലും അത് സ്വീകാര്യമാണ്.
പല ബന്ധുക്കൾ ചേർന്ന് ഒരേ ദിവസം പരേതന് വേണ്ടി നോമ്പ് നോറ്റാലും അത് അനുവദനീയമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് 10 നോമ്പ് കടമുണ്ടെങ്കിൽ 10 ബന്ധുക്കൾ ചേർന്ന് ഒരേ ദിവസം നോറ്റാൽ ആ ബാധ്യത തീരുമെന്ന് പണ്ഡിതർ വിശദീകരിക്കുന്നു.
ബന്ധുക്കളാണ് ഇതിന് ഏറ്റവും അർഹർ. എങ്കിലും പരേതന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോ മറ്റ് താല്പര്യമുള്ളവരോ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി നോമ്പ് നോറ്റാലും അത് അനുവദനീയമാണ്.
സുന്നത്തായ (ഐച്ഛികമായ) നോമ്പുകൾക്ക് ഖളാഅ് വീട്ടേണ്ടതില്ല. നിർബന്ധ നോമ്പുകൾ വീട്ടാൻ സമയം ലഭിച്ചിട്ടും വീഴ്ച്ച വരുത്തിയവരുടെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമാണ് ബന്ധുക്കൾ നോമ്പ് നോൽക്കേണ്ടത്. ഗർഭിണികൾ, മുലയൂട്ടുന്നവർ, രോഗികൾ എന്നിവർക്ക് ഖളാഅ് വീട്ടാൻ സാധിക്കാതെയാണ് മരണം സംഭവിച്ചതെങ്കിൽ അവർക്ക് മേൽ മറ്റ് ബാധ്യതകളില്ല.
ഒരാൾ യാതൊരു കാരണവുമില്ലാതെ അശ്രദ്ധകൊണ്ടും വീഴ്ചകൊണ്ടും നോമ്പ് ഉപേക്ഷിക്കുകയും, തുടർന്ന് മരണപ്പെടുകയും ചെയ്താൽ; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധുക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി നോമ്പ് നോൽക്കൽ നിർബന്ധമില്ല, അത് അവരിൽ നിന്ന് സാധുവാകുകയുമില്ല.
ഹദീസില് നിന്നുള്ള പാഠങ്ങള്

No comments:
Post a Comment