632 ദുറൂസുല്‍ ഹദീസ് - ഉംദതുല്‍ അഹ്കാം- ഹദീസ് 372 دروس الحديث - നേര്‍ച്ച പിശുക്കരില്‍ നിന്നാനുണ്ടാവുക

  

 

    

عمدة الأحكام من كلام خير الأنام صلى الله عليه وسلم
المؤلف: عبد الغني بن عبد الواحد بن علي بن سرور المقدسي الجماعيلي الدمشقي الحنبلي، أبو محمد، تقي الدين (المتوفى: 600هـ) 

നേര്‍ച്ച പിശുക്കരില്‍ നിന്നാനുണ്ടാവുക 

372 - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رضي الله عنهما عَنْ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم (أَنَّهُ نَهَى عَنْ النَّذْرِ، وَقَالَ: إنَّ النَّذْرَ لا يَأْتِي بِخَيْرٍ. وَإِنَّمَا يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنْ الْبَخِيلِ).

അബ്ദുല്ലാഹി ബ്നു ഉമർ رضي الله عنهما നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: നബി صلى الله عليه وسلم യില്‍ നിന്ന്: "അവിടുന്ന് നേർച്ചയാക്കുന്നത് (നദ്‌ർ) വിലക്കുകയുണ്ടായി. അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: 'തീർച്ചയായും നേർച്ച എന്നത് യാതൊരു നന്മയും കൊണ്ടുവരികയില്ല; മറിച്ച്, പിശുക്കനിൽ നിന്ന് (ധനം) പുറത്തെടുക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് അത് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്.'"

വിവരണം

 ഈ ഹദീസിൽ അബ്ദുല്ലാഹിബ്‌നു ഉമർ رضي الله عنهما അല്ലാഹുവിന്‍റെ റസൂൽ صلى الله عليه وسلم നേർച്ചയെ വിലക്കിയതായി അറിയിക്കുന്നു.. മനുഷ്യൻ സ്വയം നിർബന്ധമാക്കുകയും ബാധ്യതയായി ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കരാറാണ് നേർച്ച എന്നത്. ഈ വിലക്കിനുള്ള കാരണം: നേർച്ച എന്നത് മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട വിധിയിൽ യാതൊരു മാറ്റവും വരുത്തുകയില്ല എന്നതുതന്നെയാണ്; മാത്രമല്ല, നേർച്ച അത് ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിക്ക് ആരാധനയെ ഭാരമുള്ളതുമാക്കി മാറ്റുന്നു.

 സ്വഹീഹ് മുസ്‌ലിമിന്‍റെ നിവേദനത്തിൽ നബി صلى الله عليه وسلم ഇപ്രകാരം അരുളിയിട്ടുണ്ട്: "തീർച്ചയായും അത് യാതൊരു നന്മയും കൊണ്ടുവരികയില്ല." അതായത്, നന്മ നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നതിന് അത് ഒരു കാരണമായിത്തീരുന്നില്ല; കാരണം സകല കാര്യങ്ങളും അല്ലാഹുവിങ്കൽ മുൻകൂട്ടി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതാണ്. അതുപോലെതന്നെ, ഒരു നേർച്ച കാരണത്താൽ മുൻനിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട വിധി തിന്മയിൽ നിന്ന് നന്മയായി മാറുകയുമില്ല. "തീർച്ചയായും പിശുക്കനിൽ നിന്ന് (എന്തെങ്കിലും) പുറത്തെടുക്കാൻ മാത്രമാണ് അത് ഉപകരിക്കുന്നത്." സ്വന്തം മനസ്സറിഞ്ഞ് സ്വമേധയാ ഒന്നും പുറത്തെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരു പിശുക്കനെക്കൊണ്ട് നിർബന്ധപൂർവ്വം ഒരു കാര്യം ചെയ്യിക്കുന്നതുപോലെയാണത്.

 അതുകൊണ്ട് ഇതിന്‍റെ സാരം ഇതാണ്: തുടക്കം മുതലേ നിങ്ങൾ പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ, സ്വമേധയാ അല്ലാഹുവിനെ അനുസരിക്കുക; അല്ലാതെ അനുസരണത്തിന് പകരമായി യാതൊരു പ്രതിഫലവും (ഇഹലോക കാര്യങ്ങളിൽ) തേടരുത്. എന്നാൽ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരുന്നതിനോ വിപത്തുകൾ തടയപ്പെടുന്നതിനോ നിബന്ധനയാക്കി നേർച്ചകൾ വെക്കുക എന്നത് ജനങ്ങളുടെ പതിവാണ്; അതിനാൽ നബി صلى الله عليه وسلم അത് വിലക്കി. കാരണം അത് പിശുക്കന്മാരുടെ സ്വഭാവമാണ്; ഔദാര്യവാനായ മനുഷ്യൻ അല്ലാഹുവിലേക്ക് സാമീപ്യം ആഗ്രഹിച്ചാൽ അവൻ ഒട്ടും താമസിപ്പിക്കാതെ അപ്പോൾത്തന്നെ അത് നിർവ്വഹിക്കുന്നു, എന്നാൽ പിശുക്കന്‍റെ മനസ്സ് തനിക്കുള്ള ഒരു വിഹിതം ആദ്യം ലഭിക്കാതെ സ്വന്തം കൈയിൽ നിന്ന് എന്തെങ്കിലും നൽകാൻ അനുവദിക്കുകയില്ല.

 ഇവിടെ വിലക്ക് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്: നേർച്ചയുടെ ഗൗരവം ബോധ്യപ്പെടുത്തലും, സ്വയം അത് നിർബന്ധമാക്കിക്കഴിഞ്ഞ ശേഷം അതിൽ അലസത കാണിക്കുന്നതിനെതിരെയുള്ള താക്കീതുമാണ്. കൂടാതെ, നേർച്ച നേരുന്നതിനെ കുറക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുക എന്നതുമാണ്; അല്ലാതെ പൂർണ്ണമായ ഒരു നിരോധനമല്ല. കാരണം മനുഷ്യൻ (നേർച്ച നേർന്ന ശേഷം) അത് നിറവേറ്റാൻ കഴിയാതെ പ്രയാസത്തിൽ അകപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. എന്നാൽ സ്വന്തം നേർച്ച പൂർത്തീകരിക്കുന്നവരെ അല്ലാഹു തന്‍റെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പുകഴ്ത്തിയിട്ടുമുണ്ട്; അല്ലാഹു  അരുളി: {അവർ നേർച്ച നിറവേറ്റുന്നവരാണ്} [അൽ-ഇൻസാൻ: 7].

ഹദീസില്‍ നിന്നുള്ള പാഠങ്ങള്‍

1- നേർച്ച നേരുന്നത് മതപരമായി നിയമമാക്കപ്പെട്ട ഒന്നല്ല; എന്നാൽ ഒരാൾ നേർച്ച നേർന്നുപോയാൽ -അത് അല്ലാഹുവിനോടുള്ള അനുസരണക്കേടോ പാപമോ അല്ലാത്തപക്ഷം- അത് പൂർത്തീകരിക്കൽ അവന്‍റെ മേൽ നിർബന്ധമാണ്.

2- (നേർച്ച യാതൊരു നന്മയും കൊണ്ടുവരികയില്ല) എന്ന വിലക്കിന്‍റെ കാരണം: അത് അല്ലാഹുവിന്‍റെ മുൻനിശ്ചയത്തിൽ നിന്നും വിധിയിൽ നിന്നും യാതൊന്നിനെയും തടയുകയോ തിരിച്ചുവിടുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല എന്നത് കൊണ്ടാണ്; മാത്രമല്ല, തന്‍റെ ആവശ്യം പൂർത്തിയായത് ഈ നേർച്ച കാരണത്താലാണെന്ന് നേർച്ച നേരുന്നവൻ തെറ്റിദ്ധരിക്കാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിക്കൂടിയാണ് (അല്ലാഹു ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം തികച്ചും ധന്യനും ആശ്രയമറ്റവനുമാകുന്നു).

3- ഈ വിലക്ക് ബാധകമാകുന്നത് ഉദാഹരണത്തിന് ഒരാൾ: 'അല്ലാഹു എന്‍റെ രോഗം സുഖപ്പെടുത്തിയാൽ ഞാൻ ഇത്ര ദാനം ചെയ്യുന്നതാണ്' എന്ന് പറയുന്നിടത്താണ്. ഇതിലെ കറാഹത്തിന്‍റെ വശം എന്തെന്നാൽ: അവൻ മേൽപ്പറഞ്ഞ പുണ്യകർമ്മത്തെ ഉദ്ദിഷ്ട കാര്യം നടക്കുന്നതുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവനിൽ നിന്നുണ്ടായ ആ കർമ്മത്തിൽ അല്ലാഹുവിലേക്ക് സാമീപ്യം തേടുക എന്ന നിയ്യത്ത് മാത്രം ശുദ്ധമായി നിന്നിട്ടില്ലെന്നും, മറിച്ച് പ്രതിഫലം/പകരം വാങ്ങുന്ന രീതിയാണ് അവൻ സ്വീകരിച്ചതെന്നും വ്യക്തമായി. തന്‍റെ രോഗത്തിന് ശമനം ലഭിച്ചില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, രോഗശമനവുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചുപറഞ്ഞ ആ ദാനം അവൻ നൽകില്ലായിരുന്നു എന്നത് ഈ കാര്യം കൂടുതൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു; ഇത് പിശുക്കന്‍റെ അവസ്ഥയാണ്, എന്തെന്നാൽ അവൻ ചെലവഴിക്കുന്നതിനേക്കാൾ അധികരിക്കുന്ന പെട്ടെന്നുള്ള ഒരു പ്രതിഫലം ലഭിക്കാതെ തന്‍റെ സമ്പത്തിൽ നിന്ന് ഒന്നും തന്നെ അവൻ പുറത്തെടുക്കുകയില്ല.