366 ദുറൂസുല്‍ ഹദീസ് - ഉംദതുല്‍ അഹ്കാം- ഹദീസ് 106- دروس الحديث - സൂറത്തുല്‍ ഇഖ്ലാസ്വ്

  

عمدة الأحكام من كلام خير الأنام صلى الله عليه وسلم
المؤلف: عبد الغني بن عبد الواحد بن علي بن سرور المقدسي الجماعيلي الدمشقي الحنبلي، 

أبو محمد، تقي الدين (المتوفى: 600هـ)  

സൂറത്തുല്‍ ഇഖ്ലാസ്വ്

106 - عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها: ((أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ رَجُلاً عَلَى سَرِيَّةٍ فَكَانَ يَقْرَأُ لأَصْحَابِهِ فِي صَلاتِهِمْ، فَيَخْتِمُ بـ «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» فَلَمَّا رَجَعُوا ذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: سَلُوهُ لأَيِّ شَيْءٍ صَنَعَ ذَلِكَ؟ فَسَأَلُوهُ. فَقَالَ: لأَنَّهَا صِفَةُ الرَّحْمَنِ عَزَّ وَجَلَّ، فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَقْرَأَ بِهَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: أَخْبِرُوهُ: أَنَّ اللهَ تَعَالَى يُحِبُّهُ)) .

ആഇശ رضي الله عنها നിവേദനം: ((അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂൽ صلى الله عليه وسلم ഒരു സൈനിക സംഘത്തിൻ്റെ നേതൃത്വം ഒരു വ്യക്തിയെ ഏൽപിച്ചു അയച്ചു. അദ്ദേഹം തൻ്റെ അനുചരന്മാർക്ക് നമസ്കാരത്തിൽ ഓതിക്കൊടുക്കുമ്പോൾ, എല്ലാ നമസ്കാരത്തിൻ്റെയും അവസാനം «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» (സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ്) ഓതിക്കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. അവർ തിരിച്ചുവന്നപ്പോൾ, അവർ അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂല്‍ صلى الله عليه وسلم യോട് അത് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ റസൂല്‍ صلى الله عليه وسلم പറഞ്ഞു: 'അദ്ദേഹം അത് എന്തിനാണ് ചെയ്തതെന്ന് നിങ്ങളദ്ദേഹത്തോട് ചോദിക്കുക.' അങ്ങനെ അവർ അത് അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അത് റഹ്മാനായ (അല്ലാഹുവിന്‍റെ) വിശേഷണമാണ്. അതിനാൽ അതുകൊണ്ട് ഓതാൻ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.' അപ്പോൾ അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂൽ صلى الله عليه وسلم പറഞ്ഞു: അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ അറിയിക്കുക))

വിവരണം

   സ്വഹാബികൾ അല്ലാഹുവിനുള്ള ആരാധനകളിൽ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യുന്നവരായിരുന്നു. നബി صلى الله عليه وسلم അവരിൽ നിന്ന് നല്ലതിനെ അംഗീകരിക്കുകയും അവർക്ക് തെറ്റുപറ്റിയതിനെ തിരുത്തുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

    ഈ ഹദീഥിൽ, നബി صلى الله عليه وسلم ഒരാളെ ഒരു സൈനിക സംഘത്തിന് (സരിയ്യഃ) അമീറാക്കി അയച്ചു എന്ന് ആഇശ رضي الله عنها അറിയിക്കുന്നു. സൈന്യത്തിൻ്റെ ഒരു ഭാഗമാണ് സരിയ്യഃ. അദ്ദേഹം അവര്‍ക്ക് നമസ്കാരത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയിരുന്നു, എല്ലാ റക്അത്തിലും തൻ്റെ പാരായണം സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ് (ഖുൽ ഹുവല്ലാഹു അഹദ്) ഓതിക്കൊണ്ട് അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.

 അവർ മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, അമീർ നമസ്കാരത്തിൽ നേതൃത്വം നൽകുമ്പോൾ പാരായണം ചെയ്തിരുന്നതിൻ്റെ രീതി നബി صلى الله عليه وسلم യെ അറിയിച്ചു. അപ്പോൾ നബി صلى الله عليه وسلم അവരോട് പറഞ്ഞു: "അദ്ദേഹം എന്തിനാണ് അത് ചെയ്യുന്നതെന്ന് നിങ്ങളദ്ദേഹത്തോട്  ചോദിക്കുക?" അതായത്, എല്ലാ റക്അത്തിലും ഈ സൂറത്ത് ഈ രീതിയിൽ പാരായണം ചെയ്യുന്നതിൻ്റെ കാരണം എന്താണ്? എന്ന് ചോദിക്കുക.

 അങ്ങനെ അവർ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ ആ വ്യക്തി അവരോട് പറഞ്ഞു: താൻ ഇത് ചെയ്യുന്നതും സൂറത്തുൽ ഇഖ്ലാസ് ഓതുന്നതും അതിൽ റഹ്മാനെ കുറിച്ചും, അവൻ്റെ സൃഷ്ടികളേക്കാൾ അവനുള്ള പരിപൂർണ്ണതയുടെയും മഹത്വത്തിൻ്റെയും വിശേഷണങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള പരാമർശം ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ്. അല്ലെങ്കിൽ, അതിൽ അല്ലാഹുവിൻ്റെ വിശേഷണങ്ങൾ മാത്രമേ ഉൾക്കൊള്ളുന്നുള്ളൂ എന്നതിനാലാണ്; അതുകൊണ്ട് മറ്റു സൂറത്തുകളിൽ നിന്ന് അത് വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നു. അത് അല്ലാഹുവിൻ്റെ ഏകത്വത്തെ (തൗഹീദ്), അവന് നിർബന്ധമായ വിശേഷണങ്ങളെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുന്നതിനെ, അതുപോലെ അവനിൽ നിന്ന് അസംഭവ്യമായവയെ (അവൻ ജനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല, ജനിക്കപ്പെട്ടവനുമല്ല, അവന് തുല്യനായി ആരുമില്ല) നിഷേധിക്കുന്നതിനെ, കൂടാതെ പരിപൂർണ്ണമായ വിശേഷണങ്ങളെല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന രണ്ട് നാമങ്ങളെയും (അൽ-അഹദ്, അസ്-സ്വമദ്) ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. അൽ-അഹദ് (ഏകൻ) എന്ന നാമം മറ്റാർക്കും പങ്കില്ലാത്ത അവൻ്റെ തനതായ അസ്തിത്വത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അസ്-സ്വമദ് (ആശ്രയകേന്ദ്രം) എന്ന നാമം എല്ലാ പൂർണ്ണമായ വിശേഷണങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; അതിൻ്റെ അർത്ഥം: ആവശ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം ആശ്രയിക്കപ്പെടുന്നവന്‍ എന്നാണ്. ഇത് അല്ലാഹുവിന് മാത്രമേ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ പൂർണ്ണമാവുകയുള്ളൂ.

    "അതുകൊണ്ട് അത് ഓതാൻ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു." അതായത്, ഈ കാരണത്താൽ ഞാൻ എല്ലാ റക്അത്തിൻ്റെയും അവസാനം അത് പാരായണം ചെയ്യുന്നു. 

    അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ വാക്കും കാരണവും നബി صلى الله عليه وسلم യെ അറിയിച്ചപ്പോൾ, നബി صلى الله عليه وسلم അതിനെ അംഗീകരിച്ചു. ശേഷം നബി صلى الله عليه وسلم അദ്ദേഹത്തിനെ അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് സന്തോഷവാർത്ത നൽകുകയും ആ കാര്യം അദ്ദേഹത്തെ അറിയിക്കാന്‍ സ്വഹാബികളോട് പറയുകയും ചെയ്തു. ആ സൂറത്തിനോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഇഷ്ടത്തിനുള്ള പ്രതിഫലമായോ, അല്ലെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിൻ്റെ വിശേഷണങ്ങൾ ഓർക്കുന്നതിലുള്ള അവൻ്റെ സ്നേഹത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന അവൻ്റെ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ പ്രതിഫലമായോ ആണിത്. ഇങ്ങനെ നബി صلى الله عليه وسلم അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പാരായണത്തെ അംഗീകരിക്കുകയും അതിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ വിലക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഹദീസില്‍ നിന്നുള്ള പാഠങ്ങള്‍

1-  അല്ലാഹുവിന് യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്നേഹം എന്ന വിശേഷണം ഉണ്ട് എന്ന് ഈ ഹദീഥ് സ്ഥാപിക്കുന്നു. അത് അവൻ്റെ മഹത്വത്തിനും പൂർണ്ണതയ്ക്കും യോജിച്ച വിധമാണ്. 

2- ഈ സൂറത്തിൻ്റെ വലിയ സ്ഥാനവും ശ്രേഷ്ഠതയും ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നു.

3- നമസ്കാരത്തിൽ ഒരു റക്അത്തിൽ രണ്ടോ അതിലധികമോ സൂറത്തുകൾ ഒരുമിച്ച് ഓതുന്നതിന് നിയമപരമായ അനുമതി ഉണ്ട്.

4- മനസ്സിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഖുർആനിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾ പ്രത്യേകമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനും അത് അധികമായി പാരായണം ചെയ്യുന്നതിനും അനുമതിയുണ്ട്. ഇത് മറ്റുള്ള സൂറത്തുകളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നില്ല.

5- ഫർള് നമസ്കാരങ്ങളിൽ മഗ്‌രിബ് അല്ലാത്ത നമസ്കാരങ്ങളിൽ പോലും മുഫസ്സ്വലിലെ ചെറിയ സൂറത്തുകൾ (ഖിസാർ അൽ-മുഫസ്സൽ) ഓതുന്നത് അനുവദനീയമാണ്.

6- അല്ലാഹുവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതിലും പ്രശംസിക്കുന്നതിലുമുള്ളതിൻ്റെ പേരിൽ ഖുർആനിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾക്ക് ശ്രേഷ്ഠതയുണ്ട്. ഈ മഹത്തായ സൂറത്ത് തൗഹീദ് (ഏകത്വം), എല്ലാ പൂർണ്ണ വിശേഷണങ്ങളെയും സ്ഥാപിക്കൽ, അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് അസംഭവ്യമായവയെ  നിഷേധിക്കൽ എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ സൂറത്ത് ഖുർആനിൻ്റെ മൂന്നിലൊന്നിന് തുല്യമാകുന്നത്.

7- നല്ല നിയ്യത്ത് (ഉദ്ദേശ്യം) ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് കർമ്മങ്ങൾക്ക് പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നത്, കാരണം അതിൻ്റെ ഉദ്ദേശ്യം ചോദിക്കാൻ നബി صلى الله عليه وسلم കൽപ്പിച്ചു.

8- ഭരണാധികാരികളും നേതാക്കന്മാരും അറിവും ശ്രേഷ്ഠതയും മതബോധവുമുള്ളവരായിരിക്കണം.

9- ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവിൻ്റെ വിശേഷണങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുകയും അതിലൂടെയുള്ള മധുരം രുചിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അല്ലാഹു അവനെ സ്നേഹിക്കും; കാരണം പ്രതിഫലം കർമ്മത്തിന് അനുസരിച്ചാണ്.

10- ഗുണകാംക്ഷാ ഉദ്ദേശത്തോടെ അമീറുമാരുടെയും ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ഭരണാധികാരിയെ അറിയിക്കുന്നത് ഏഷണിയോ പരദൂഷണമായിട്ടോ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നില്ല.

11- അവരുടെ അധികാരി ആയതുകൊണ്ട് നമസ്കാരത്തിൽ അവർക്ക് ഇമാം ആകാൻ അവരുടെ അമീറിനാണ് കൂടുതൽ അവകാശം.

12- കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് തീരുമാനിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് അതിൻ്റെ നിജസ്ഥിതി സ്ഥിരീകരിക്കുന്നത് (തസബ്ബുത്ത്) ഈ ഹദീസ് തെളിവാണ്.