464 ദുറൂസുല്‍ ഹദീസ് - ഉംദതുല്‍ അഹ്കാം- ഹദീസ് 204 دروس الحديث - ദാവൂദ് നബിയുടെ നമസ്കാരവും നോമ്പും

 

عمدة الأحكام من كلام خير الأنام صلى الله عليه وسلم
المؤلف: عبد الغني بن عبد الواحد بن علي بن سرور المقدسي الجماعيلي الدمشقي الحنبلي، 

أبو محمد، تقي الدين (المتوفى: 600هـ) 

ദാവൂദ് നബിയുടെ 

നമസ്കാരവും നോമ്പും

204 - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ رضيَ اللهُ عنهما قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: (إنَّ أَحَبَّ الصِّيَامِ إلَى اللَّهِ صِيَامُ دَاوُد. وَأَحَبَّ الصَّلاةِ إلَى اللَّهِ صَلاةُ دَاوُد. كَانَ يَنَامُ نِصْفَ اللَّيْلِ، وَيَقُومُ ثُلُثَهُ. وَيَنَامُ سُدُسَهُ. وَكَانَ يَصُومُ يَوْماً وَيُفْطِرُ يَوْماً) .

അബ്ദുല്ലാഹിബ്‌നു അംറു ബ്നു ആസ്വ് رضيَ اللهُ عنهما വിൽ നിന്ന് നിവേദനം; അല്ലാഹുവിന്‍റെ റസൂൽ صلى الله عليه وسلم പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവിന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട നോമ്പ് ദാവൂദ് നബി عليه السلام മിന്‍റെ നോമ്പാകുന്നു. അല്ലാഹുവിന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട നമസ്‌കാരം ദാവൂദ് നബി عليه السلام മിന്‍റെ നമസ്‌കാരവുമാകുന്നു. അദ്ദേഹം രാത്രിയുടെ പകുതി ഭാഗം ഉറങ്ങുകയും, മൂന്നിലൊന്ന് ഭാഗം നിന്ന് നമസ്‌കരിക്കുകയും, (അവസാനത്തെ) ആറിലൊന്ന് ഭാഗം വീണ്ടും ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു ദിവസം നോമ്പ് നോൽക്കുകയും അടുത്ത ദിവസം ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു."

വിവരണം

   അബ്ദുല്ലാഹിബ്‌നു അംറു ബ്നുല്‍ ആസ്വ് رضي الله عنه വിൽ നിന്നുള്ള ഈ ഹദീസ് നോമ്പിന്‍റെയും നമസ്‌കാരത്തിന്‍റെയും മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചാണ് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. ദാവൂദ് നബി عليه السلام ആരാധനകളിൽ പുലർത്തിയിരുന്ന സ്ഥിരതയും പുണ്യകർമ്മങ്ങളോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ താല്പര്യവും ഇതിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു ദിവസം നോമ്പ് നോൽക്കുകയും അടുത്ത ദിവസം നോമ്പ് ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. 

  രാത്രിയുടെ ആദ്യ പകുതി അദ്ദേഹം ഉറങ്ങുമായിരുന്നു; ആരാധനകൾ ഉന്മേഷത്തോടെ നിർവ്വഹിക്കാനാണത്. തുടർന്ന് രാത്രിയുടെ മൂന്നിലൊന്ന് ഭാഗം നമസ്‌കരിക്കുകയും, അവസാനത്തെ ആറിലൊന്ന് ഭാഗം വീണ്ടും ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. 

 അല്ലാഹുവിന്‍റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നതില്‍ ദാവൂദ് നബി عليه السلام മികച്ച മാതൃകയായിരുന്നു. കാര്യങ്ങൾ മികച്ച രീതിയിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലും ആരാധനകളിൽ മുൻഗണനകൾ നിശ്ചയിക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധ പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു. പ്രവാചകന്മാരെയും സജ്ജനങ്ങളെയും മാതൃകയാക്കുക എന്നത് വിശ്വാസികൾക്ക് നിർബന്ധമാണ്. 

ദാവൂദ് عليه السلام

    മൂസാ عليه السلام മിന് ശേഷം ബനൂ ഇസ്'റാഈൽ ഗോത്രത്തിലേക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെട്ട പ്രവാചകനായിരുന്നു ദാവൂദ് عليه السلام. അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് 'സബൂർ' എന്ന ഗ്രന്ഥവും അപാരമായ ജ്ഞാനവും വ്യക്തമായ സംസാരശേഷിയും നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹു ഇരുമ്പ് മൃദുവാക്കിക്കൊടുത്തു. പലസ്തീനിലെ പുണ്യഭൂമിയിൽ പ്രവാചകത്വവും രാജപദവിയും അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി. ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ നീതിയോടെ ഭരണം നടത്തിയ അദ്ദേഹം സദാസമയവും പള്ളിയിലും ആരാധനകളിലും മുഴുകുമായിരുന്നു. 

  അല്ലാഹുവിനുള്ള ആരാധനകൾ എന്നത് മിതത്വത്തിലും നീതിയിലും സന്തുലിതാവസ്ഥയിലുമാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. ആരാധനകളിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും തീവ്രത (الغلو) കാണിക്കാൻ പാടില്ല. "തീർച്ചയായും നിന്‍റെ റബ്ബിനോട് നിനക്ക് ബാധ്യതയുണ്ട്, നിന്‍റെ കുടുംബത്തോടും നിനക്ക് ബാധ്യതയുണ്ട്; അതിനാൽ ഓരോരുത്തർക്കും അർഹമായ അവകാശങ്ങൾ നൽകുക" എന്ന തത്വമാണ് ഇവിടെ പാലിക്കപ്പെടേണ്ടത്. 

    അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇസ്‌ലാമിക ശരീഅത്ത് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും മിതത്വമാണ് വിഭാവനം ചെയ്യുന്നത്. ആരാധനകളിൽ പോലും പരിധി ലംഘിക്കുന്നത്  വിലക്കപ്പെട്ടതാണ്. ഇക്കാരണത്താലാണ് പ്രവാചകൻ صلى الله عليه وسلم അബ്ദുല്ലാഹിബ്‌നു അംറ് رضي الله عنهما യോട് ഇത്തരത്തിൽ പെരുമാറിയതും അദ്ദേഹത്തിന് ഏറ്റവും ഉത്തമവും ലളിതവും ശരീഅത്തിന് അനുയോജ്യവുമായ കാര്യങ്ങൾ നിർദ്ദേശിച്ചു നൽകിയതും. 

    ആരാധനകളിൽ മിതത്വം പാലിക്കാനാണ് മതം കൽപ്പിക്കുന്നത്. നോമ്പ് തുറക്കാൻ ധൃതി കാണിക്കാനും അത്താഴം വൈകിപ്പിക്കാനും കൽപ്പിച്ചതും, വിസ്വാൽ (തുടർച്ചയായ നോമ്പ്) വിലക്കിയതും ആരാധനകളിലെ മിതത്വവും സന്തുലിതാവസ്ഥയും ഇസ്‌ലാമിന്‍റെ ലക്ഷ്യമായതിനാലാണ്.

 വിശ്വാസി തന്‍റെ മനസ്സിന്‍റെയും ആത്മാവിന്‍റെയും മതപരവും ഭൗതികവുമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ കൃത്യമായ സന്തുലിതാവസ്ഥ പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഖുർആൻ വ്യക്തമാക്കുന്നത് പോലെ: "അല്ലാഹു നിനക്ക് നൽകിയതിലൂടെ നീ പരലോക വിജയം തേടുക; ഐഹിക ലോകത്തു നിന്നുള്ള നിന്‍റെ വിഹിതം നീ വിസ്മരിക്കുകയും വേണ്ട" (അൽ-ഖസ്വസ്: 77). 

    കുടുംബത്തോടൊപ്പമുള്ള സമയം, സുഹൃദ് സന്ദർശനം, ഉപജീവന മാർഗ്ഗം തേടൽ, ഉറക്കം തുടങ്ങിയ നമ്മുടെ ദൈനംദിന ശീലങ്ങൾ പോലും, അല്ലാഹുവിന്‍റെ പ്രതിഫലം ആഗ്രഹിച്ചും കുടുംബത്തോടുള്ള ബാധ്യതകൾ നിറവേറ്റാനുമുള്ള നല്ല ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ചെയ്താൽ അവ ആരാധനകളായി മാറും. അല്ലാഹുവിന്‍റെ അനുഗ്രഹം വിശാലമാണ്. അതിനാൽ നന്മകളിൽ താല്പര്യം കാണിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന മിതമായ രീതികൾ പിന്തുടരാൻ ഓരോ വിശ്വാസിയും ശ്രദ്ധിക്കണം.

  ഒരാളുടെ ശാരീരിക ശേഷിക്കും താൽപ്പര്യത്തിനും അനുസരിച്ച് ആരാധനകൾ ക്രമീകരിക്കേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. നാം മനസ്സിലാക്കിയ പോലെ, ചിലർക്ക് ചില ആരാധനാ കർമ്മങ്ങളിൽ കൂടുതൽ താൽപ്പര്യമുണ്ടാകാം, മറ്റുള്ളവർക്ക് വേറെയും. എന്നാൽ ഒരു പ്രത്യേക കർമ്മത്തിൽ മാത്രം മുഴുകി മറ്റുള്ളവയെ പൂർണ്ണമായി അവഗണിക്കാൻ പാടില്ല. മറ്റു ബാധ്യതകളും ആരാധനകളും നിർവ്വഹിക്കാനുള്ള കരുത്തും ഊർജ്ജവും ബാക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് വേണം നാം മുന്നോട്ട് പോകാൻ.

ഹദീസില്‍ നിന്നുള്ള പാഠങ്ങള്‍

1- ഐച്ഛികമായ നോമ്പുകളിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായത് ദാവൂദ് നബി عليه السلام മിന്‍റെ നോമ്പാണെന്ന് ഈ ഹദീസില്‍ നിന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു.

2- ഒരു ദിവസം നോമ്പ് നോൽക്കുകയും അടുത്ത ദിവസം ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന രീതിയാലിയിരുന്നു ദാവൂദ് عليه السلام നോമ്പ് നോറ്റിരുന്നത്. 

3- ചില ആരാധനകളിൽ മിതത്വം പാലിക്കുന്നത് മറ്റു പ്രധാന ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നിറവേറ്റാനുള്ള ശാരീരികവും മാനസികവുമായ കരുത്ത് നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കും.

4- തന്‍റെ ഉമ്മത്തിനോടുള്ള റസൂല്‍ صلى الله عليه وسلم യുടെ സ്നേഹവും അനുകമ്പയും ഇതിൽ പ്രകടമാണ്. ആരാധനകളിൽ മടുപ്പ് തോന്നി അവ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കാൻ, സ്ഥിരമായി ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടതെന്ന് റസൂല്‍ صلى الله عليه وسلم പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. 

5- ഒരു ദിവസം നോമ്പ് നോൽക്കുകയും അടുത്ത ദിവസം ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ നോമ്പ്. ഇത് വർഷം മുഴുവൻ തുടർച്ചയായി നോമ്പ് നോൽക്കുന്നതിനേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണ്. 

6- സുന്നത്ത് നമസ്‌കാരങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ രീതി രാത്രിയുടെ പകുതി ഉറങ്ങുകയും, മൂന്നിലൊന്ന് ഭാഗം നമസ്‌കരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. 

7- ദാവൂദ് നബി عليه السلام മിന്‍റെ ആരാധനയിലുള്ള കരുത്തും അത് കൃത്യമായി പ്ലാൻ ചെയ്തു നിർവ്വഹിക്കാനുള്ള കഴിവും പരിശ്രമവും വിശ്വാസികൾക്ക് മാതൃകയാണ്. 

8- കർമ്മങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന് എത്രത്തോളം പ്രിയപ്പെട്ടതാകുന്നുവോ അത്രത്തോളം അവ ശ്രേഷ്ഠവുമാണ്. എല്ലാ കർമ്മങ്ങളോടുമുള്ള അല്ലാഹുവിന്‍റെ സ്നേഹം ഒരേപോലെയല്ല; അവ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കും. 

9- രാത്രി മുഴുവൻ ഉറക്കമിളച്ച് നമസ്‌കരിക്കുന്നത് മതം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. 

10- ആരാധന എന്നത് മിതമായ ഒന്നാണ്. അതിൽ അതിരുവിടാനോ അശ്രദ്ധ കാണിക്കാനോ പാടില്ല.

11- അല്ലാഹുവിനോടും കുടുംബത്തോടും ശരീരത്തോടുമുള്ള കടമകൾ കൃത്യമായി നിർവ്വഹിക്കണം. 

12- സ്നേഹം എന്നത് അല്ലാഹുവിന്‍റെ അനിഷേധ്യമായ ഗുണവിശേഷണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. അവന്‍റെ മഹത്വത്തിന് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ അത് അവനിൽ സ്ഥിരപ്പെട്ടതാണ്.